|
تاریخچه زندگي استاد بزرگ مريهه وشيبا

سال 1883 در تاريخ
14/12 در استان واكاياما شهـر تانابه از پدر و مادري بنام يُرُكو و
يوكي بدنيا آمد .
سال 1890 در معبـدي در نزديكي
خانه اش خواندن و نوشتن را در هفت سالگي آموخت .
سال 1896 در سيزده سالگي بمدرسه
راهنمائي واكاياماكن داي ني جين چو رفت ولي پس از يكسال منصرف شد .
سال 1897 در چهارده سالگي معلم
چورتكـه شد و در اداره ماليات مشغول بكار شد .
سال 1901 در هجـده سالگي كار
اداره ماليات را رهـا كرد و براي كار به توكيـو رفت .
سال 1902 در نوزده سالگي مغازه اي
داير كرد و به تمرين جـودو پرداخت . بعلت مـريضـي به شهر تـانـابـه بـرگشت و هر
روز در كوهستانها خود راقوي مي كرد و ازدواج كرد .
سال 1903 در بيست سالگي به خدمت
سربازي در اُساكا رفت و آنقدر در كار تيراندازي و شمشير بازي مهارت داشت كه به او
پيشواي سربازها ميگفتند . از استان اُساكا به استان واكاياما رفت تا در جنگ ني چي
رو شركت كند و مرتب ورزش مي كرد.
سال 1909 در بيست و شش سالگي با
نظر دولت در باره يكي شدن معابد مخالفت كرد و به پيروزي رسيد .
سال 1912 در بيست و نه سالگي از
طرف دولت به پيشنهاد شد به هُكاي دو برود و او با پنجاه و چهار خانوار به هـكـايـدو
منطقه مُن بتسو گون شي را تا كي گِن رفتند .
سال 1914 در سي و يك سالگي در
روستاي كامي يوبِتسو كارهاي زيادي انجام داد و او را شي راتاكي ناميدند سال 1915
در سي و دو سالـگي در هتلي در اِن گارو بنام هي ساتا با استاد جودو تاكـدا سـوكـاكو
آشنـا شـد و بـه ورزش جـودو پرداخت .
سال 1917 در سي و چهـار سالـگي در
روستـاي كـامـي يـوبتسـو آتش سوزي بزرگي اتفاق افتاد كه او و همراهانش آنرا مهـار
كردند .
سال 1918 در سي و پنج سـالـگي
يكـي از مقامـات بالاي ارتش مُنبِتسو گون در روستاي كامي بِتسو شد .
سال 1919 در سي و شـش سالـگي در زمان مرگ
پدر مريهه به شهر خود برگشت و در بين راه به كيوتو آيابه رفت و با كسي كه حاجت
ميداد بنام دِگـوچـي اُنـي زابـورُ آشنا شـد
سال 1920 در سي و هفـت سالـگي پس
از مرگ پدرش همراه با خانواده اش به كيـوتو آيابه رفت تا در آنجا زنـدگي كند . در
آنجـا به ورزش پـرداخت و باشگـاهي بنـام كـلاس وشيبـا را دايـر نمـود .
سال 1922 در سي و نـه سالـگي نـام
آي كـي را براي ورزش خـود برگـزيد و به ديگـران ابـلاغ كـرد
سال 1924 در چهـل و يك سالـگي
همراه با دِگـوچي اني زابـورو به مغولستان رفت كه خيلي سختي كشيد .
سال 1925 در چهـل و دو سالـگي به
همه گفت كه راه آي كي را با جديت دنبال كنند و در پائيز همان سال بـه دعوت دريـادار
تاكِ شيتـا رئيس نيروي دريائي به توكيو رفت تا در آياماگُشو به تـدريـس آيكيدو
بپردازد .
سال 1927 در چهل و چهـار سالـگي
همراه خانواده خود به توكيو رفت و خانه اي اجاره كرد و همچنين مكـاني اجاره كرد و
در آنجا به تمرين پرداخت .
سال 1929 در چهل و شـش سالـگي ،
معلم ورزش دريا نوردان شد .
سال 1930 در چهل و هفـت سالـگي
براي دايـر كردن كـلاسي به مِجي رُشي مُراچي آيي نقـل مـكان كرد و كلاسي داير كرد
كه اجـاره اي بود در اين كلاس كانُ جيگُـرو كه خود از جـودو كاران برجستـه بود
شـركـت كرد و فنـون مُـريـهـه را از نـزديك مشاهـده نمـود .
سال 1931 در چهل و هشت سالـگي در
شيـن جـوكـو واكـامـاتسـوچو كلاسي داير كرد كه نامش را كُبوكان قـرارداد و در
آنـجا شـاگـردان زيـادي بـدور او جمـع شـدنـد .
سال 1945 در پنجاه و هفـت سالـگي
از دولـت بورسيـه مي گرفت و مجلس ، مكاني بنام زايـدان هُجين كُبوكاي را داير كرد و
آي كـي بـوجوتسو را ورزش آي كي ناميـد و در استـان ايبـاراكي محله ايواما كلاسي در
بيرون از خانه خـود دايـر كـرد .
سال 1942 در پنجاه و نـه سالـگي
ورزش آي كي را آيـكيـدو ناميد .
سال 1943 در شصـت سالـگي در
استـان ايـبـاراكي محله ايـوامـا معبد آيـكيـدو را سـاخـت .
سال 1952 در شصـت و نـه سالـگي به
شهرهاي مختلف سفـر كرد و آيكيـدو را گستـرش داد.
سال 1960 در هفتاد و هفـت سالـگي
در تلويزيون ژاپن گـواهينـامه شي جو هُشو را در روز بونكا گرفت .
سال 1964 در هشتـاد و يك سالگي (
تابستان اين سال ) از طرف امپـراتـور ژاپن بخاطر آيكيدو ، مـدال افتـخار دريافت
نمـود .
سال 1966 در هشتـاد و سـه سالـگي
از كشـور بـرزيـل از كليـسـاي كاتوليك آپُستُ ليكا اُرتو دُشيا از طرف بالاترين
مقام كليسا بهترين لقب كاتوليك ( آپست ليكا اُرتودشيا هـاكشـاكـو ) براي او ارسال
شد .
سال 1969 در هشتـاد و شـش سالـگي
بخاطر كار بزرگي كه انجام داده بود ( ابداع ورزش آيكيدو ) از استاندار واكـايـامـا
مـدرك تـانـابـه شيـمييُ شيمين را دريافت كرد و از محله ايواما ، ايواماچو مييُ
چُمين را گرفت و در بامداد يكي از روزهاي سال 1969 ساعت 5 صبح بـدرود حيـات
گفت . روز قبـل از فـوت مـدركي بنام سيگُ اي كونسان تُ زويي هُـشُ را دريـافـت كـرد
.
|